Friday, April 13, 2018

ஒரே கல்லில் ஐந்து மாங்காய்கள் அடித்தாரா எடப்பாடி?

ஒரே கல்லில் ஐந்து மாங்காய்கள் அடித்தாரா எடப்பாடி?
--------------------------------------------------------------------------------------------
       காவேரி ஆணையம் அமைக்க என்னதான் நடுவண் அரசு , மழுப்பி வந்தாலும், தள்ளிப் போட்டாலும், எடப்பாடி அரசுக்கு அது ஒரு பெரிய நெருக்கடிதான். நடுவண் அரசை  " பகைக்காமலே, எதிர்க்கும்" புதிய அரசியலை "திட்டமிட்டோ, திட்டமிடாமலோ" நடத்தி  வருகிறது  எடப்பாடி அரசு.  அவ்வப்போது, துணை சபா மட்டும், நடுவனை எதிர்த்து பேசுவார்.
 எல்லாவற்றிக்கும் மேலாக, தமிழக அரசு, நடுவண் அரசை எதிர்த்து, உச்சநீதிமன்றத்தில் போட்ட " நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கில்" சேர்க்கப்பட்ட வார்த்தைகளை, "பொருள் புரிந்து சேர்ந்தார்களா?" என்ற கேள்வி வேறு இருக்கிறது. { Willfully Disobeyed } "திட்டமிட்டு நீதிமன்ற உத்தரவை செயல்படுத்தவில்லை", என்பதாக எழுதியிருந்தார்கள். அதை யாரும் பெரிதாக விவாதிக்க வில்லை. ஆனால், இப்போது, உச்சநீதிமன்ற "கெடுவை" ஏற்றுக் கொண்டார்கள். 

                தமிழ்நாட்டு அரசியலில், ரஜினி காந்தின் பிரபல அரசியல் எதிர்ப்பு, கமலின் விமர்சனம், தி.மு.க.வின் தோழமைக்கு கட்சிகளுடன் நடைப் பயணம் செய்யும்  எதிர்ப்பு அரசியல், தினகரனின் ஊர், ஊராக செல்லும் ஆர்ப்பாட்டம், இந்த நான்கு வகைகளையும் எடப்பாடி அரசு எதிர்த்து வெல்ல வேண்டும். என்ன செய்ய? ஐ.பி.எல். மட்டைப் பந்து ஆட்டம் இந்த நேரத்தில் எதற்காக, என்ற கேள்வி தமிழ்நாட்டு மக்களிடையே, பிரபலமானது. இந்த நேரத்தில், திமுக தலைமையிலான, "மீட்பு பயணம்" தினசரி ஊடகங்களில் வரும் அளவுக்கு, தோழமைக் கட்சித் தலைவர்களுடன், திமுக செயல் தலைவர் நடக்கிறார். இந்த நேரத்தில், " தென்னிந்திய நடிகர் சங்கம்" ஏற்பாடு செய்த " மௌன ஆர்ப்பாட்டம்"  ஊடகங்களில், "முதலிடத்தை" பிடித்தது. அதிலும், ரஜினியும், கமலும் அமர்ந்து கொண்டு "விளம்பரம்" கிடைக்கப் பெற்றார்கள். யார்,யார்  காவேரி ஆணையத்திற்காக, "உரத்து" கத்துகிறோம் என்ற "போட்டியில்" ஒவ்வொருவரும், ஒவ்வொரு வகையான வடிவத்தை எடுக்கிறார்கள். 

                   ரஜினியையோ, கமலையோ, தென்னிநிதிய  நடிகர் சங்கத்தையோ, " ஏற்றுக் கொள்ளாத"  இயக்குனர் திலகம் பாரதிராஜா,, வி.சேகர், தங்கர் பச்சன், அமீர், வெற்றி மாறன், கௌதமன், ஆகியோர், தங்கள் பங்குக்கு, " தமிழர் காலை, இலக்கிய, பண்பாட்டு பேரவை" எனது தொடக்கி  இறங்கி விட்டனர்.  அதே  கருத்துக்கள் கொண்ட சீமானும்  இணைந்து கொண்டார். மேற்கணட யாருமே, திமுக தலைமையையோ, தினகரன் தலைமையையோ, ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்கள். இதே  "நிலைப்பாட்டில் " தான் எடப்பாடி அரசும் இருக்கிறது. இந்த நேரத்தில்தான், முதல்வர் எடப்பாடியை, "பாரதிராஜா, சேகர், தங்கர் பச்சன், அமீர்" ஆகியோர் சந்தித்து, பொன்னாடை போர்த்திய படம் வெளிவந்தது. ஐ.பி.எல்.மட்டைப் பந்து ஆட்டத்தை, நிறுத்துங்கள் என்பதே அவர்கள், முதல்வரிடம் வைத்த கோரிக்கை. 

                    அதன்படியே, பாரதிராஜா தலைமையிலான, ஊடகவியலாளர் கூட்டம், பிரபலமானதால், ஊடக முதன்மை பெற்று விட்டது. அதுவே, " திமுகவின் நடைப் பயணம், தினகரனின் ஆர்ப்பாட்டம், ரஜினி, கமல் ஆகியோரின் அறிவிப்புகள்" ஆகியவற்றை விட, "ஊடக முதன்மை" பெற்று விட்டது. அதேபோல, ஏப்ரல் 10  இன்  "சேப்பாக்கம் ஐ.பி.எல். ஆட்டத்திற்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட ஆர்ப்பாட்டத்திலும், பாரதிராஜா தலைமையிலான செயல்பாடுகளே" ஊடக முதன்மை பெற்றது. ஏற்கனவே, நடுவண் அரசுக்கும், பி.சி.சி.ஐ. க்கும், எடப்பாடி அரசின் , அமைச்சர் ஜெயக்குமார் மூலம், ஊடக நேர்காணல்களில், " ஐ.பி.எல். போட்டியை சென்னையில் நடத்தாமல்  இருங்கள். நடத்தினால், நாங்கள் பாதுகாப்பு கொடுப்போம்" என்றே கூறிவந்தனர். அவ்வாறு கூறிக் கொண்டே,, பாரதிராஜா தலைமையிலான எதிர்ப்பிற்கு, "காவல் அனுமதியும்" கொடுத்தனர். அதை ஊடகங்களிடம், பாரதிராஜாவே கூறினார். " நாங்கள் அனுமதி பெற்றுத் தான் அறவழியில் போராடுகிறோம்" என்கிறார். அதேபோல, "ஐந்து மணிக்கு தொடக்கி,  ஆறரை மணிவரை ஆர்ப்பாட்டத்தை அனுமதித்து, ஊடக விளம்பரத்திற்கு " உதவுவதாகவே, அரசின் செயல்பாடும் இருந்தது. ஆறரை மணிக்கு ஆர்ப்பாட்டம் செய்தவர்களைக் கைது செய்து விட்டு, " ரசிகர்களை உள்ளே விட்டு ஆட்டத்தை நடத்திக் காட்டியது" காவல்துறை. அத்பவது. எடப்பாடி அரசு, " தொட்டிலையும் ஆட்டிவிட்டு, பிள்ளையையும் கிள்ளி விட்டதா" எனக் கேட்காதீர்கள். இப்போது, ஆர்ப்பாட்டத்தைக் கரணம் காட்டி, தமிழக அரசு, " இனி பாதுகாப்பு கொடுக்க முடியாது" என்று கூறிவிட்டதால், "ஐ.பி.எல். ஆட்டம்" மாற்றப்பட்டது என்ற செய்தி வருகிறது. இது, ஒருபுறம், "தமிழர்களின் எதிர்ப்புக்கு கிடைத்த வெற்றி" என்பது உண்மைதான். ஆனால், இதில், இதனை "அரசியல் விளையாட்டு" மறைந்து கிடக்கிறது எனபதும் உண்மைதானே.  

              எது எப்படியோ, " ஒரே கல்லில், ஐந்து மாங்காய்களை, எடப்பாடி பறித்து விட்டாரோ".                

Monday, March 26, 2018

ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்புப் போராட்டமும் படிப்பினைகளும்!

ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்புப் போராட்டமும் படிப்பினைகளும்!

ஸ்டெர்லைட்  எதிர்ப்புப் போராட்டமும் படிப்பினைகளும்!

டி.எஸ்.எஸ்.மணி

24 -03 -2018 சனிக்கிழமை தூத்துக்குடி நகரமே இதுவரை கண்டிராத மக்கள் எழுச்சியைச் சந்தித்தது. தூத்துக்குடி நகரம், ஸ்ரீவைகுண்டம் நகரம், புதியமுத்தூர் நகரம், தருவைகுளம் என எல்லா இடத்திலேயும் கடைகள் அடைக்கப்பட்டன. கடையடைப்பு என்றே அறிவிக்கப்பட்டது. ‘ஸ்டெர்லைட் ஆலையை இழுத்து மூடு’ என்ற முழக்கத்துடன் கடையடைப்பு செய்யப்பட்டது.
பந்த் என்று முதலில் பேசினார்கள். கேரள உயர் நீதிமன்றம் ஒரு முறையும், உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு முறையும், "பந்த் என்றால் சட்டவிரோதம்" என அறிவித்துள்ளன. ஆகவே கடையடைப்பு என்ற சொல்லையே பயன்படுத்தலாம் என்று போராட்டக் கமிட்டி தீர்மானித்தது. போராட்டக் கமிட்டி கேட்ட நாளில் காவல் துறை பேரணிக்கு அனுமதி தர மறுத்துவிட்டது. நீதிமன்றம் சென்ற போராட்டக் கமிட்டி மார்ச் 24இல் பேரணி, பொதுக்கூட்டம் என்ற அனுமதியைத் தருமாறு, உத்தரவைப் பெற்றுவந்தது. ஆனாலும் மாவட்டக் காவல் துறை பேரணிக்கு அனுமதி தரவில்லை. "ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்புப் போராட்டக் கூட்டமைப்பு" என்ற பெயரில், ஒருங்கிணைப்புப் பணிகளை எல்லாச் சமூக அமைப்பினரும் செய்தனர்.
இந்த முறை, வணிகர் சங்கம் முன்கை எடுத்து வேலைகளைச் செய்தது. முதலில், 1994இல் ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு நடந்தபோதும், 1996ஆம் ஆண்டிலும் வணிகர் சங்கம் இந்த அளவுக்கு ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பில் ஈடுபடவில்லையே, இப்போது எப்படி என்று வணிகர் சங்கத்தினரிடம் கேட்கப்பட்டது.
“ஆமாம், நாங்கள் அப்போது இறங்கவில்லை. அதன் ஆபத்தை உணர்ந்திருக்கவில்லை. இப்போது போதும் போதும் என்ற அளவுக்கு ஸ்டெர்லைட் புகையாலும் அதன் மாசுகளாலும், தண்ணீரைக் கெடுத்த நிலையைப் பார்த்துவிட்டு, இனியும் ஸ்டெர்லைட் வேண்டாம் என்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்டோம். அதனால்தான், ஒவ்வொரு கடையிலும் ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு மனுக்களில் பொதுமக்களிடம் கையெழுத்து வாங்கினோம். ஒவ்வொரு கடையிலும், ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு வாசகங்கள் கொண்ட அட்டைகளை வைத்திருந்தோம். கீழே இறங்கி மக்களை சந்தித்தோம். கடைசியாக, கடையடைப்பையும் வெற்றிகரமாகச் செய்து முடித்தோம்" என்கிறார் வணிகர் சங்க ராஜா.
குமாரரெட்டியாபுரத்தில் மக்கள் போராட்டம் தொடங்கியபோது, எதிரே எம்ஜிஆர் பூங்காவில் மக்கள் அமர்ந்து அற வழியில் போராடும்போது. எட்டுப் பேரைக் கைதுசெய்தார்கள். ஆனாலும் அந்தக் கிராம மக்கள், தங்கள் நிலத்தில் சிப்காட் நுழைந்து, நாசகார ஸ்டெர்லைட் ஆலையின் விரிவாக்கத்திற்கு நிலம் கொடுப்பதா எனப் பொங்கி எழுந்து போராட்டத்தை இன்றும் தொடர்கிறார்கள். பெண்கள் ஒவ்வொரு இடமாகச் சென்று, போராட்ட நாளான மார்ச் 24 அன்று வாருங்கள் என அணிதிரட்டியபடி இருந்தனர். காவல் துறை கைதுகள் நடத்தும் பாணியைப் பார்த்த சிலர், இனியும் நாம் அரசியல் கட்சிகள் இல்லாமல் போராட முடியாது என்று கருத்து தெரிவித்தனர். ஆனால் அரசியல் கட்சிகள் இல்லாமல்தான், 2017 தொடக்கத்தில், ஜல்லிக்கட்டு அறப் போருக்கு மாநிலம் தழுவிய அளவில் இளைஞர்களும் மாணவர்களும் பொதுமக்களும் தாய்மார்களும் திரண்டார்கள் என்ற செய்தி நினைவுபடுத்தப்பட்டது.
ஏற்கனவே 1996இல் அரசியல் கட்சிகள் இறங்கின. ஆனால் அதில் நிறைய சச்சரவுகள் பேசப்பட்டன. பிறகு கட்சிகள் தொடர்ந்து போராட முடியவில்லை. ஆகவே போராட்டம் வெற்றிகரமாக நடக்கவில்லை. அதை உணர்ந்தாவது, இனி கட்சிகளை இழுக்காமல், கட்சி சார்பற்ற மக்களை அணிதிரட்டிப் போராட்டத்தைத் தொடரலாம் என முடிவு செய்தார்கள். அதையொட்டியே வணிகர் சங்கத்தின் முன்முயற்சியையும் அங்கீகரித்து வணிகர் சங்கத் தலைவரையும் கட்சி சார்பற்ற அரசியல் என்ற பார்வையில் அழைத்தனர். அதுவே போராட்டத்தின் வெற்றிக்கும் காரணமாக அமைந்தது.
போராட்டத்தின் மலைக்கவைக்கும் வலிமை
சாதாரணமாக, ஒன்றரை லட்சத்திற்கு மேற்பட்ட மக்கள் அணிதிரண்டதாக கட்சிகளின் வட்டாரங்களே கூறின. குடும்பம் குடும்பமாக மக்கள் பங்கெடுத்தனர். மாணவ, மாணவிகள் தாங்களாகவே பதாகைகளை எடுத்து வந்தனர். “குச்சி மிட்டாயும் கிலுகிலுப்பையும் இல்லாத திருவிழா போல” இருந்தது என்கிறார் ஒரு செயற்பாட்டாளர். பொதுமக்கள் ஆங்காங்கே தண்ணீர் கொடுத்தனர். அரசியல் கட்சித் தலைவர்கள் யாருமே மேடையில் ஏறவில்லை. பல கட்சிகளின் தொண்டர்கள் தாங்களாகவே, கொடியும் கட்சிப் பெயரும் இல்லாமலேயே கலந்துகொண்டனர். நாட்டுப் படகுகள் கடலுக்குச் செல்லவில்லை. சர்வ மதத் திருவிழா என அழைக்கலாம் போல இருந்தது என்றார் ஒரு செயற்பாட்டாளர். பெண்கள், குழந்தைகள், மாணவர்கள் பலரும் கருப்பு உடையில் காட்சியளித்தனர். சிறு குழந்தைகள்கூட முழக்கம் போட்டனர். போராட்டத்தைத் துவக்கிய கிராம மக்கள் மேடையில் அமர வைக்கப்பட்டனர்.
இந்த எழுச்சி, வரலாற்றுச் சாதனை. இதுவரை தூத்துக்குடி காணாத அணிதிரளல். ஒட்டுமொத்த தூத்துக்குடியும் சுற்றுப்புறமும் இயல்பாகவே ஒற்றைக் கோரிக்கைக்கு அணிதிரண்ட சாதனை. கட்சி சார்பற்ற மக்கள் எழுச்சி என்றால் இதுதான். அரசியல் கட்சிகள் பின்னால் மக்கள் இருப்பதைவிட, கட்சி சார்பற்ற அரசியலுக்குப் பின்னால்தான் மக்கள் நிற்கிறார்கள் என்பதற்கான அங்கீகாரம். இதுதான் வெற்றிக்கான அரசியல். இதுதான் மக்கள் விரும்பும் அரசியல். இதற்குப் பெயர்தான் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அரசியல். ஆள்வோர் முயற்சி எடுத்தது, சுற்றுச்சூழலை அழிக்கும் அரசியல். இரண்டு வித அரசியலுக்கு மத்தியில் உள்ள போராட்டமே மக்கள் போர். அதில் கட்சி அரசியலுக்கு இடமில்லை. அதன் தொடக்க அறுதியிடலே, 2017 ஜனவரியின் ஜல்லிக்கட்டு எழுச்சி. அதன் தொடர்ச்சியே நெடுவாசல், கதிராமங்கலம். அதன் தொடர்ச்சியே ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு மக்கள் எழுச்சி.
இது, தேர்தல் அரசியலில் உள்ள ஊழல், மதவாதம், மதச்சார்பு, சாதிவாதம் எல்லாவற்றையும் தாண்டி, தூத்துக்குடியைப் பாதுகாக்க ஒட்டுமொத்த மக்களையும் ஒன்றுசேர்த்த நிகழ்ச்சி. நிகழ்ச்சிக்குச் சம்பந்தமில்லாமல், தங்கள் சொந்தக் கொள்கைகளை மேடையில் திணிக்க முயற்சி எடுத்தால், மக்கள் மத்தியிலிருந்து எதிர்ப்பு வரும் என்பதற்கான முன்னுதாரண நிகழ்வும் நடந்தது. ஒருவர் தனது கருத்தியல் பார்வையை மதவெறி எதிர்ப்பு என்ற பெயரில் பேச, அதற்கு எதிர்ப்பு வர, பிறகு சம்பந்தப்பட்டவர் உட்பட அது தவறு என்று உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ள என ஒரு பாடமாகவே நிகழ்வு நகர்ந்தது. இது கருத்தியல் பரப்புரைக்கான களம் அல்ல.வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைக்காக அனைத்துக் கருதியல்காரர்களும் ஒன்றுசேர்ந்து வந்திருக்கும் இடம் எனபதை உணர முடிந்தது. நாம் என்ன கொள்கையை விரும்புகிறோம் என்பதைத் தாண்டி, வேறுபட்ட கொள்கை உள்ளவர்களும் அணிதிரளும் மானுட எழுச்சியின் அடையாளம் இந்தப் பொதுக்கூட்டம். கட்சி சார்பற்ற, மதம், சாதி, கருத்தியல் சார்பற்ற மக்கள் விரும்பும் உடனடி, ஒற்றைக் கோரிக்கைகளைக் கையில் எடுப்பதே வெற்றிக்கு வழி வகுக்கும் என்பது உண்மையாகியுள்ளது. மாற்று உலகம் சாத்தியமே என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

Tuesday, March 20, 2018

சேது கால்வாய் - எங்கே தோண்டினாலும் ஆபத்தா?

சிறப்புக் கட்டுரை: சேது கால்வாய் - எங்கே தோண்டினாலும் ஆபத்தா?

சிறப்புக் கட்டுரை: சேது கால்வாய் - எங்கே தோண்டினாலும் ஆபத்தா?

டி.எஸ்.எஸ்.மணி

சேது சமுத்திரக் கால்வாய் திட்டம் ராமர் பாலத்தை உடைக்காமல் கட்டப்படும் என்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடுவண் அரசு எழுத்துபூர்வமாகத் தெரிவித்த காரணத்தால், சுப்பிரமணிய சுவாமி, சேது கால்வாய் திட்டத்தை எதிர்க்கும் தனது வழக்கைத் திரும்பப் பெற்றுள்ளார். அதாவது, சேது கால்வாய் திட்டத்தை, நமது சுற்றுச்சூழல்வாதிகளும், மீனவ இயக்கங்களும் கூறுவதுபோல, மீனவர் வாழ்நிலையை அழித்துவிடும் என்பதற்காகவோ, சுற்றுச்சூழலைக் கெடுத்துவிடும் என்பதற்காகவோ, பாஜகவோ சு.சுவாமியோ எதிர்க்கவில்லை. மாறாக, ராமர் பாலம் என்று அவர்கள் அழைக்கின்ற ஆதம் பாலம் வழியாக அந்தத் திட்டம் தோண்டப்படும் என்பதற்காகவே எதிர்க்கிறார்கள். ராமர் பாலம் என்பது புராணச் சின்னம். ஆகவே, அதை உடைக்க அனுமதிக்க மாட்டோம். ஆகவே, வேறு பாதை மூலம் அதே சேது கால்வாய் திட்டத்தை நிறைவேற்றுவோம் என்பதுதான் இன்றுள்ள நடுவண் அரசில் ஆட்சி நடத்தும் பாஜக சொல்கிறது.
இன்று மட்டுமல்ல; என்றுமே அது இப்படித்தான் வாதம் செய்துவருகிறது. ஆனால், சேது கால்வாய்த் திட்டம் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் போடப்பட்டபோதிலிருந்து, தமிழ்நாட்டில் உள்ள அனைத்துச் சூழல்வாதிகளும் மனித உரிமையாளர்களும் மீனவர் சங்கங்களும் அந்தத் திட்டத்தை முழுமையாக எதிர்த்துவருகின்றனர். அந்தத் திட்டம் மன்னார் வளைகுடாவின் சுற்றுச்சூழலை உடைத்துவிடும் என்றும் ஐந்து லட்சம் மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைக் கெடுத்துவிடும் என்றும் அவர்கள் பல்வேறு ஆவணங்களுடன் எதிர்த்துப் போராடிவருகின்றனர்.
சேது கால்வாய்த் திட்டம் தமிழ்நாட்டைப் பொன் விளையும் பூமியாக்கிவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் அண்ணா காலத்திலிருந்து திமுகவும், எம்ஜிஆர் காலத்தில் அதிமுக, மதிமுக மற்றும் பல்வேறு தமிழர் அமைப்புகளும் கூறிவந்தன. ஆங்கிலேயன் அக்காலத்திலிருந்து பலமுறை சேது கால்வாய் திட்டம் பற்றிய ஆய்வுகளை, இந்திய ரயில்வேயும் மற்றும் சில நடுவண் அரசின் நிறுவனங்களும் கணித்துப் பார்த்தன. ஆனால், அவற்றில் எல்லாம் அது சாத்தியப்படும் என்ற விடை கிடைக்கவில்லை. ஆகவே, அது தொடங்கப்படவில்லை. ஆனால், திமுக நடுவண் அரசில் காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐமுகூவில் இருக்கும்போது, அமைச்சர் டி.ஆர்.பாலு கைகளில் கப்பல் துறை இருக்கும்போது, அவரால் வலியுறுத்தப்பட்டு அந்தத் திட்டம் தொடங்கப்பட்டது. அப்போது ஆ.ராஜா நடுவண் அரசின் சுற்றுச்சூழல் துறை அமைச்சராக இருந்தார். நடுவண் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகத்தின் அனுமதி இல்லாமல் திட்டம் தொடங்கப்பட முடியாது.
மன்னார் வளைகுடாவின் முக்கியத்துவம்
அன்றைய நிலையில், அனைத்து நாட்டு பசுமை அமைதி இயக்க அறிவியலாளர்களின் ஆவணங்களையும் சென்னைப் பல்கலைக்கழக மானுடவியல் துறைத் தலைவர் பேராசிரியர் சுதர்ஷன், பேராசிரியர் சுமதி ஆகியோரின் ஆய்வு ஆவணத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, சுற்றுச்சூழல்வாதிகள் அந்தத் திட்டத்தை எதிர்த்தனர். அந்த ஆவணங்களில், மன்னார் வளைகுடா ஒரு பயோ ஸ்பியர் ரிசர்வ் பகுதி என்று ஐநாவின் யுனெஸ்கோ மூலம் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, அதைப் பாதுகாக்க யுஎன்டிபி என்ற ஐநா வளர்ச்சித் திட்டம் பல கோடிகளைச் செலவழிக்கிறது. சேது கால்வாய் திட்டம் வந்தால் அந்த பயோ ஸ்பியர் ரிசர்வ் அழிந்துவிடும் என்றார்கள். அதுபோலவே, அரிதான விலங்குகளான கடல் குதிரைகள் ஆறு மாதங்கள் ஆதம் பாலத்திற்கு ஒருபுறமும் அடுத்த ஆறு மாதங்கள் வெப்பம் காரணமாக மறுபுறமும் சென்று உயிர் வாழும். அவை அழிந்துவிடும் என்றார்கள். அதுமட்டுமல்ல, தூத்துக்குடிக்கும் ராமேஸ்வரத்துக்கும் மத்தியில் உள்ள 21 தீவுகளில் பவளப் பாறைகள் உள்ளன என்றும் அவை சேது கால்வாயைத் தோண்டினால் அழிந்துவிடும் என்றும் கூறினார்கள்.
உள்ளபடியே, இந்த 21 பவளப் பாறைகளைக் கொண்ட, தீவுகள்தான் 2004ஆம் ஆண்டு கடைசியில், சுனாமி வந்தபோது, சுனாமியின் வேகத்தைத் தடுத்து நிறுத்தி, சிறு பாதிப்புகூட இல்லாமல் தூத்துக்குடி நகரையும் ராமேஸ்வரம் நகரையும் காப்பாற்றின என்ற உண்மையைச் சுற்றுச்சூழல்வாதிகள் முன்வைத்தார்கள். அது மட்டுமின்றி, சென்னை பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியரின் ஆவணத்தின்படி, ஐந்து லட்சம் மீனவர்களின் வாழ்வாதாரம் கெட்டுவிடும் என்பதையும் மீனவர் சங்கங்கள் முன்வைத்தன.
இத்தகைய எதிர்ப்புகளைக் கேள்விப்பட்ட அன்றைய முதல்வர் ஜெயலலிதா, அதிகாரிகள் மூலம் செயற்பாட்டாளர்களின் ஆவணங்களைப் பெற்று தனது நிலைப்பாடான சேது சமுத்திரத் திட்ட ஆதரவு நிலையை மாற்றிக்கொண்டார். திமுக கொண்டுவந்ததால் மாற்றிக்கொண்டார் என்று கூறுவோரும் உண்டு. ஆனாலும், அதிகாரபூர்வமான நிலைப்பாட்டின்படி, சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்களின் நிலைப்பாட்டில் நின்று அந்தத் திட்டத்தை எதிர்த்தார். அதன் பிறகு அதே நோக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் சென்றார்.
இப்போது அவர் மறைந்துவிட்ட நிலையில், அவரது வழக்கை எடுத்துக்கொள்ளாமல், அவரது வாதங்களையும் எடுத்துக்கொள்ளாமல் நீதிமன்றம் நிற்கிறது. உள்ளபடியே, ஜெயலலிதாவின் நிலைப்பாடும் மீனவர் சங்கங்களின் நிலைப்பாடும் சுற்றுச்சூழல்வாதிகளின் நிலைப்பாடும் ஒன்றுதான். எந்த வழியில் சேது சமுத்திரக் கால்வாய் திட்டம் வந்தாலும் அது அழிவு. ஆகவே, அது தமிழர்களுக்குப் பெருமை அல்ல; மாறாக வெறுமையே என்ற நிலைப்பாட்டை எடுத்தார்கள். இன்னமும் அவர்கள் அதே நிலையில் உள்ளனர்.
இதற்கிடையே, மதுரையில் பிரதமர் மன்மோகன் சிங், சோனியா காந்தி ஆகியோருடன் முதல்வர் கருணாநிதியும் சேர்ந்து விழா ஒன்றின் மூலம் திட்டத்தைத் தொடங்கினர். இடையில் ஆக்சிஸ் வங்கியிடம் நடுவண் அரசு, திட்டத்துக்கான கடனைப் பெறச் சொல்லியிருந்தது. ஆனால், உலக வங்கிகள் இத்திட்டம் லாபம் தராது என்பதால் கடன் தர முடியாது என்று கூறிவிட்டன.
எகனாமிக் அண்ட் பொலிடிகல் வீக்லியில் பெங்களூரைச் சேர்ந்த பொருளாதார நிபுணர் ஜான் ஜேக்கப், இந்தத் திட்டம் எவ்வகையிலும் லாபம் தராது என்று கட்டுரை எழுதினார். அதில், ஆப்பிரிக்க கண்டம் தொடங்கி, இங்கே வரும் பெரிய கப்பல்கள் இந்தத் திட்டப் பகுதிக்குள் நுழைய முடியாது என்றும் அவை வந்தாலும் கடலில் செல்லும் வேகத்தைக் குறைக்க எரிபொருள் மாற்றுவதற்குப் பணம், பைலட் கப்பல் வாடகை, சேது கால்வாயில் நிற்க வாடகை ஆகியவற்றைக் கட்ட வேண்டும் என்றும் ஆகவே அவர்கள் திகைத்துவிட்டார்கள் என்றும் எழுதினார். அவர்களுக்கு லாபமில்லை என்பதால் வர இயலாது என முடிவு செய்ததையும் கூறியுள்ளார்.
அமெரிக்காவின் கருங்கடலில் கப்பல்களின் எண்ணெய்ச் சிதறல்களால் கடல் வாழ் உயிரினங்களை அழிந்துவிட்டனவோ... அதுபோல இங்கும் செழிப்பாக உள்ள கடல் வாழ் உயிரினங்கள் அழிந்துவிடும் என்பதையும் சுற்றுச்சூழல்வாதிகள் எடுத்துவைத்தனர். அப்போது நடுவண் அரசோ, இந்தத் திட்டம் இந்திய ராணுவப் பாதுகாப்புக்கு வேண்டும் என்றனர். அதாவது தமிழர் கடலை அழித்து, மீனவர் வாழ்வைக் கெடுத்து, இந்திய - அமெரிக்கக் கட்டுப்பாட்டில் இந்தியப் பெருங்கடலைக் கொண்டுவருவது என்ற அவர்களது திட்டத்தை அறிவித்தனர். ஆகவே திட்ட எதிர்ப்பாளர்களது வாதங்கள் மேலும் வலுப்பெற்றன.
இப்போது இந்தத் திட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல நடுவண் அரசின் நிர்பந்தம் வருமானால் அதுவே மீண்டும் ஒரு போராட்டச் சூழலை உருவாக்கும்.

Friday, March 9, 2018

திரிபுரா தேர்தல் முடிவு இயற்கையானதா? செயற்கையானதா?

மின்னம்பலம் மின்னம்பலம் 

  சிறப்புக் கட்டுரை: திரிபுரா தேர்தல் முடிவு இயற்கையானதா? செயற்கையானதா?

சிறப்புக் கட்டுரை: திரிபுரா தேர்தல் முடிவு இயற்கையானதா? செயற்கையானதா?

டி.எஸ்.எஸ்.மணி

திரிபுரா மாநிலத்தில் 25 ஆண்டுகளாக மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் ஆட்சி நடந்துவந்தது. இப்போது 2018ஆம் ஆண்டு சட்டமன்றத் தேர்தலில், நிலைமை முழுமையாகக் கவிழ்ந்து, பாஜக ஆட்சிக்கு வந்துள்ளது. மொத்தம் இருக்கும் 60 இடங்களில், 59 இடங்களுக்குத் தேர்தல் நடந்தது. ஒரு தொகுதியில், ஒரு வேட்பாளர் மரணத்தை ஒட்டி தேர்தல் தள்ளிவைக்கப்பட்டது. 59 தொகுதிகளிலும், காங்கிரஸ் நின்று எந்தத் தொகுதியையும் வெல்லாமல் தோற்றுள்ளது. பாஜக 50 தொகுதிகளில் நின்று 35 தொகுதிகளை வென்றுள்ளது. பாஜக கூட்டணியாக, ஐபிபிதி 9 தொகுதிகளில் நின்று 8 தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றுள்ளது. சிபிஎம் 56 தொகுதிகளில் நின்று 16 இல் மட்டுமே வெற்றி பெற்றுள்ளது. அதன் கூட்டணிகளான சிபிஐ, ஆர்பிஐ, பார்வாடு பிளாக் ஆகியவை ஆளுக்கு ஒரு தொகுதியில் நின்று தோல்வி அடைந்துள்ளனர். மம்தாவின் திருணமூல் காங்கிரஸ் 24 தொகுதிகளில் நின்று அனைத்திலும் தோல்வியடைந்துள்ளது. இந்தக் கணக்கு எதைக் காட்டுகிறது?
முழுமையான மாற்றத்திற்கான காரணங்களாகப் பல செய்திகளை வட இந்திய ஊடகங்கள் எடுத்துவைக்கின்றன. 35 இடங்களில் வெற்றி பெற்ற பாஜக பெற்ற வாக்கு விழுக்காடு 43 % . வெறும் 16 இடங்களில் வெற்றி பெற்ற சிபிஎம் பெற்ற வாக்கு விழுக்காடு அதே 43 % . ஏற்கனவே 2013 ஆம் ஆண்டு சட்டமன்றத் தேர்தலில், திரிபுராவில் பாஜக பெற்ற வாக்குகள் 1 .54 %. சிபிஎம் பெற்ற வாக்குகள் 48 %. இப்போது அதுவே பாஜகவிற்கு 43 % ஆக மாறியுள்ளது. ஆட்சியை இழந்த சிபிஎம் தனது வாக்குகளில் ஐந்தே விழுக்காட்டை இழந்துள்ளது. அப்படியானால், கீழே இருந்த பாஜக மேலே வர, யாருடைய வாக்குகளை வாங்கியுள்ளது? காங்கிரஸ் கட்சி 2013 ஆம் ஆண்டில் பத்து இடங்களில் வெற்றி பெற்றது. அப்போது காங்கிரஸ் 35 % வாக்குகளைப் பெற்றிருந்தது. இப்போது காங்கிரஸ் ஒரு இடத்திலும் வெற்றி பெறவில்லை. அது மட்டுமின்றி, இப்போது காங்கிரஸ் கட்சி இரண்டு விழுக்காடு வாக்குகளைக்கூட வாங்கவில்லை. அதாவது, ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பாஜக இருந்த இடத்திற்கு இப்போது காங்கிரஸ் சென்றுள்ளது. சிபிஎம் தனது வாக்கு வங்கியில் பெரிய அளவு சரிவை சந்திக்காதபோது, பாஜக ஆட்சியைப் பிடிக்க, காங்கிரசின் முழுமையான வாக்கு வங்கியைக் கையில் எடுத்துள்ளது.
இது தவிர திரிபுராவில் மொத்தம் உள்ள அறுபது தொகுதிகளில், 20 தொகுதிகள், "பழங்குடி மக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட தனித் தொகுதிகள்". அவற்றில் 2013 ஆம் ஆண்டு, சிபிஎம் பெரும் அளவு வாக்குகளைப் பெற்று வெற்றி பெற்றது. அதாவது சிபிஎம் 18 பழங்குடி தனித் தொகுதிகளிலும், சிபிஐ ஒன்றிலும், காங்கிரஸ் ஒன்றிலும் மொத்தம் 20 தொகுதிகளில் ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு கட்சிகள் வெற்றி பெற்றிருந்தன. இப்போது அந்த 20 தொகுதிகளில் எட்டு தொகுதிகளில் "சுதேசி திரிபுரா மக்கள் முன்னணி" என்ற பழங்குடி மக்களுக்குத் தனி மாநிலம் கோரும் பழங்குடிகளின் கட்சியும், அதைக் கூட்டணியில் சேர்த்துள்ள பாஜக 7 தொகுதிகளிலும், சிபிஎம் மூன்று தொகுதிகளிலும் வெற்றி பெற்றுள்ளன. இந்தத் தேர்தலில், பாஜக பழங்குடிகளின் கட்சியான "சுதேசி திரிபுரா மக்கள் முன்னணி"யுடன் கூட்டணியில் நின்றதால், அந்த வாய்ப்பு உருவாகியுள்ளது. அதற்கான காரணங்களாக, பழங்குடி மக்கள் வாழும் பகுதிகளில், 25 ஆண்டுகளாக ஆண்ட சிபிஎம் ஆட்சியில், "அடிப்படை வசதிகள் இல்லை. இன்னமும் பழங்குடி மக்கள் வறுமையில் வாடுகிறார்கள். பழங்குடி மக்களின் குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்ல வாய்ப்புகள் முழுமையாக வழங்கப்படவில்லை. குடி நீர் தட்டுப்பாடு தீர்க்கப்படவில்லை. அரசாங்கத் திட்டங்களை வட்டார சிபிஎம் ஊழியர்கள் தங்களின் நெருக்கமானவர்களுக்கே வாங்கித் தருகின்றனர்" போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன.
எளிமை மட்டுமே போதுமா?
இது தவிர, சிபிஎம் கட்சி, திரிபுராவில் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும், வங்காள இனத்தவரில் உள்ள பின்தங்கிய மக்களது வாக்குகளை முக்கியமாக இதுவரை பெற்றுவந்தது. அவர்களும், பஞ்சாயத்து அளவில் பெருகிவிட்ட ஊழலைச் சுட்டிக்காட்டிக்கொண்டிருந்தனர். மாநில அளவில், முதலமைச்சர் மாணிக் சர்க்கார் எளிய வாழ்க்கை வாழ்வதையே அந்தக் கட்சியும் பரப்புதலில் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தியது. மாணிக் சர்க்காருக்கு முன்னால் இருந்த முதலமைச்சர் நிருபன் சக்கரவர்த்தியின் எளிய வாழ்க்கையையும், சிபிஎம் கட்சி பெரிதும் பரப்புதலுக்குப் பயன்படுத்திவந்தது. காந்திய முறையிலான தலைவர்களது எளிமையான வாழக்கை என்பது, மக்களது ஏழ்மையான வாழ்க்கையை விரட்டப் போதுமானதல்ல என்று வாக்காளர்கள் உணர்ந்துவிட்ட காலம் இது. ஆகவே அவர்களது மாற்றத்தை விரும்பும் மனப்போக்கு தேர்தல் முடிவுகளில் வெளிப்பட்டுள்ளது.
காங்கிரஸ் கட்சியின் மீது பொதுவாக இருக்கும் நம்பிக்கையின்மையும், சிபிஎம் காங்கிரசுடன் ரகசிய உடன்பாடு கொண்டுள்ளதாக ஒரு புரிதலும் மக்களை மாற்றம் கொண்டுவருகிறோம் எனக் கூறும் பாஜக பக்கம் ஈர்த்துள்ளது. அது தவிர, வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் தனது பங்கைச் செலுத்தியுள்ளது. ஏழு லட்சம் இளைஞர்கள் அங்கே வேலையில்லாமல் தவிக்கின்றனர். இந்தத் தேர்தலில் பல இளைஞர்கள் வேட்பாளர்களாக வெற்றி பெற்றுள்ளார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. திரிபுராவில், மேற்கு வங்கம் போலவே, "இடதுசாரி ஆதரவு வாக்காளர்கள் என்றும், இடதுசாரி எதிர்ப்பு வாக்காளர்கள் என்றும்" பிரிந்து நிற்கிறார்கள். இதுவரை இடதுசாரி எதிர்ப்பு வாக்காளர்களுக்கு ஒரே வாய்ப்பு காங்கிரஸ் கட்சியாக இருந்தது. இந்த முறை காங்கிரஸ்+ சிபிஎம் என்று அவர்கள் எண்ணியதால், பாஜகவைத் தேர்வு செய்துவிட்டார்கள்.
காங்கிரஸ் கட்சியின் பல முக்கியஸ்தர்கள், குறிப்பாக எம்எல்ஏக்கள் திருணமூல் காங்கிரசுக்குத் தாவி, பிறகு பாஜகவிற்குத் தாவியிருக்கிறார்கள். அப்படித் தாவியவர்கள் எல்லோருமே, பெரும் வெற்றியைப் பெற்றிருக்கிறார்கள். உதாரணமாக, அகர்தலாவிலிருந்து இப்போது ஐந்தாம் முறையாக வெற்றி பெற்றுள்ள, சுதீப் ராய் பர்மன், 2016ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்து பலரைத் தலைமை தாங்கி பாஜகவிற்கு அழைத்துவந்தார். அவர் இப்போது 7382 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் பாஜகவில் வெற்றி பெற்றுள்ளார். பதற்காட் தொகுதியில் திபிப் சர்க்கார் 2013 தேர்தலில், காங்கிரஸ் சார்பாக நின்று, 643 வாக்கு வித்தியாசத்தில் வென்றவர், இப்போது பாஜகவில் 5448 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வென்றுள்ளார். மோகன்பூர் தொகுதியில், ரத்தன்லால் நாத், 2013 இல் காங்கிரஸ் சார்பாக 775 வாக்கு வித்தியாசத்தில் வென்றவர், இப்போது பாஜக சார்பாக நின்று, 5186 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றுள்ளார். போர்டோவாலி நகரத்தில் அஷிஸ் சாகா 4000 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில், தர்ம நகர் தொகுதியில் பிஸ்வபந்து சென் 2000 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் பாஜகவிற்குத் தாவிய பிறகு வென்றுள்ளனர். ராம் நகர் தொகுதியில் முன்பு காங்கிரசில் நின்று 65 வாக்குகளில் தோற்ற சுராஜ் தத்தா, இப்போது பாஜக சார்பில் 4855 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றுள்ளார். ஹிரங்காவி 6000 வித்தியாசத்திலும், சிங்காராய் 4000 வித்தியாசத்திலும் பாஜகவுக்கு வந்த பிறகு வெற்றி பெற்றுள்ளனர். தோற்ற காங்கிரஸ் தலைவர்கள் மூன்றாவது இடத்திற்குச் சென்றுள்ளனர். காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஆட்சியைப் பிடிப்பதில் பெரிய அக்கறை இல்லை என காங்கிரசுக்காரர்களே கூறுகின்றனர்.
பாஜகவின் வெற்றிக்கு, சுதேசி திரிபுரா மக்கள் முன்னணியுடன் கூட்டணி சேர்ந்தது முக்கியக் காரணம் என்கிறார்கள். வட கிழக்கு மாநிலங்களின் பாஜக முக்கியஸ்தர்களான அஸ்ஸாம் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஹிமந்த பிஸ்வ சர்மாவும், ராம் மாதவும், பாஜக தலைவர் அமித் ஷாவிடம், சுதேசி திரிபுரா மக்கள் முன்னணியைச் சேர்ப்பது சிக்கலானதுதான் என்றாலும், அவர்களைச் சேர்த்தால் மட்டும்தான் சிபிஎம் கட்சியை வெல்ல முடியும் என்று கூறினார்கள். அதை அமித் ஷாவும் ஏற்றுக்கொண்டதன் விளைவாகவே வெற்றி சாத்தியமானது என்கிறார்கள். ஏனென்றால், அது வங்காளிகள் வாக்குகளில் எதிர்த்து அடிக்கலாம் என எண்ணினார்கள். ஏனென்றால் வங்காள தேசத்திலிருந்து வந்தவர்களை வெளியேற்றுவது என்ற பழங்குடி கட்சி மற்றும் பாஜகவின் கொள்கைகளை வங்காளிகள் கிராமப்புறங்களில் ஏற்பதில்லை. தவிர, சுதேசி திரிபுரா மக்கள் முன்னணி தலைவர் ஏன்.சி.தேவர்மா இப்போதும், தனி பழங்குடி மாநிலம் கோரிக்கையை விடவில்லை. பாஜகவோ தேர்தல் பரப்புரையில் ஒரே திரிபுரா என முழங்கியது.
வடகிழக்கு மநில மக்களின் உணர்வுகள்
திரிபுரா மாநிலத்தின் 2011ஆம் ஆண்டு கணக்குப்படி, மொத்த மக்கள் தொகை, 3673017 அதில் பழங்குடி மக்களின் எண்ணிக்கை 853920 அதாவது மொத்த மக்கள் தொகையில் 30 -95 % அதாவது முப்பத்தொரு விழுக்காடு மக்கள்தொகையில் பழங்குடி மக்கள் இருக்கிறார்கள். திரிபுராவின் பழங்குடிகள் மத்தியில் ஆழமாக ஊறிப்போயிருக்கும் வங்காள இனத்தின் ஆக்கிரமிப்பு எதிர்ப்பு என்ற உணர்வை எப்போதுமே சிபிஎம் கட்சி கண்டுகொள்வதில்லை. அதாவது, வட கிழக்கு மாநிலங்களை இந்திய தேசிய கீதத்தில் இணைக்கவில்லை என்ற உண்மை விவாதிக்கப்படுவதில்லை. வங்காளக் கவி ரவீந்திரநாத் தாகூர் நமக்கெல்லாம் எப்படி மரியாதைக்குரியவரோ, அது போல வட கிழக்கு பழங்குடி மக்களுக்கு இருக்க முடியுமா? இந்தியாவிலிருந்து, வட கிழக்கு மாநிலங்களுக்குச் செல்பவர்களை, அவர்கள், " நீங்கள் இந்தியாவிலிருந்து வருகிறீர்களா?" எனக் கேட்கிறார்களே, ஏன்? அந்த அளவுக்கு தூரம் தள்ளி" நிற்கும் வட கிழக்கு பழங்குடி மக்களிடம், வங்காள தேசிய இனம் உள்ளே இணைந்து சென்று வாழ்ந்துகொண்டிருப்பதை அவர்கள், ஆக்கிரமிப்பாக பார்க்கிறார்களா என்று தெரிய வேண்டாமா?
1980ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பே அஸ்ஸாம் மாநிலத்தில், மாணவர்களின் அமைப்பான, அனைத்து அஸ்ஸாம் மாணவர் அமைப்பு எழுச்சியை உருவாக்கவில்லையா? தங்களது கல்வியையும், வேலைவாய்ப்பையும் வங்காளிகள் பறித்துக்கொண்டதாக அஸ்ஸாமியர்கள் கருதவில்லையா? அதனாலேயே, வங்காளிகளை அதிகமாகக் கொண்ட சிபிஎம் கட்சி, அந்த எழுச்சியை எதிர்க்க நிலைப்பாடு எடுக்கவில்லையா? அதனாலேயே, அஸ்ஸாமியர்கள் சிபிஎம் கட்சி அலுவலகங்களைக் கூடத் தாக்கி, அவர்களை மாநிலத்தை விட்டு வெளியேற்றவில்லையா? அதேபோல நக்சல்பாரி கட்சியின் ஒரு பிரிவான, சத்யநாராயண சிங் தலைமையிலான பிரிவு, அஸ்ஸாம் மாணவர்களின் எழுச்சிக்கு எதிரான நிலைப்பாடு எடுத்தபோது, அவர்களையும், ஆசு மாணவர் அமைப்பு விரட்டியடித்ததை நினைவில் கொள்ள வேண்டாமா? அதே நேரத்தில், வினோத் மிஸ்ரா தலைமையிலான நக்சல்பாரி கட்சி, சிபிஐ (எம்எல்) அஸ்ஸாம் மாணவர்கள் தலைமையிலான மக்கள் எழுச்சி ஒரு தேசிய இனத்தின் எழுச்சி. ஆகவே அதை எதிர்க்காமல், அன்று தேசிய இன உரிமைப் போர்தான் பிரதானமானது என்று நிலைப்பாடு எடுத்த காரணத்தால், அந்த மாநிலத்திலேயே தொடர்ந்து பணியாற்ற முடிந்தது என்ற உண்மைகளை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டாமா? அதன் பிறகு, அந்த மாணவர் அமைப்பே, அஸ்ஸாம் கண பரிஷத் என்ற கட்சியாக மாறிய பிறகு, வெகுமக்களது கோரிக்கையைவிட, முதலாளிகளின் நலன்களை உயர்த்திப் பிடித்ததால், வீழ்ந்தது என்பது வேறு கதை.
அதேபோல, குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில், சென்ற முறை, பிரணாப் முகர்ஜி நின்றபோது, பழங்குடி சமூகத்தின் சங்மா வை எதிர்த்து, வங்காளப் பற்றுடன் பிரணாப் முகர்ஜியை சிபிஎம் கட்சித் தலைமை ஆதரித்ததால், டெல்லியிலுள்ள சிபிஎம் கட்சிக் கிளையில், பெரும் சச்சரவு எழுந்ததும், டெல்லியிலுள்ள, ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழக சிபிஎம் கிளை கலைக்கப்பட்டதும், நினைவில் கொள்ள வேண்டும் அல்லவா? அதேபோல, திரிபுரா ஆதிவாசிகள் எந்த அளவுக்கு "அந்நியர்களின் அக்கிரமிப்பாக வங்காள இனத்தவரைக் கருதி, தங்கள் மாநிலத்தின் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு உரிமைகள் பறிபோவதாகக் கருதுகிறார்கள்" என்பது, ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு விவாதப் பொருளாக ஆக வேண்டாமா? அதுதானே, பழங்குடிகளுக்குத் தனி மாநிலம் என்ற கோரிக்கையை, சுதேசி திரிபுரா மக்கள் முன்னணி முன்வைக்கக் காரணமாக இருக்கிறது? ஏற்கனவே, பிகார், மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலங்களின் பழங்குடி வாழ் பகுதிகள்தானே, ஜார்க்கண்டாகவும் சத்தீஸ்கராகவும் உருவாகியிருக்கிறது?
இதுபோலப் பல அருமையான, அனுபவங்களை" திரிபுரா தோல்வியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள மார்க்சிஸ்ட் கட்சி தயாரா என்ற கேள்வியே நமக்கு எழுகிறது.
(கட்டுரையாளர் பற்றிய குறிப்பு: டி.எஸ்.எஸ்.மணி தமிழின் முக்கியமான பத்திரிகையாளர்களில் ஒருவர். இந்திய அளவில் கவனிக்கத்தக்க பல முக்கியமான கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் தொடர்ச்சியாகக் கலந்துகொண்டு அரசியல் நிகழ்வுகளை விவாதித்து வருபவர். தொடர்புக்கு: manitss.mani@gmail.com)

Wednesday, January 17, 2018

கருத்துக்கணிப்பு கண்ணை மறைக்கவா?

சிறப்புக் கட்டுரை: கருத்துக்கணிப்பு கண்ணை மறைக்கவா?

சிறப்புக் கட்டுரை: கருத்துக்கணிப்பு கண்ணை மறைக்கவா?

டி.எஸ்.எஸ்.மணி

திடீரென டெல்லியிலிருந்து இயங்கும் ஓர் ஆங்கிலக் காட்சி ஊடகத்தில், தமிழ்நாட்டுக்கு யார் முதல்வராக வருவதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது என்ற கருத்துக்கணிப்பை, 16-01-2018 அன்று வெளியிட்டார்கள். எதற்காக இந்த திடீர் சர்வே?
2021ஆம் ஆண்டு வரப்போகிற சட்டமன்றத் தேர்தலுக்காக, இப்போது அந்தப் பிரபல ஊடகம் ஏன் இப்படி ஒரு கருத்துக்கணிப்பை வெளிபிட வேண்டும்? ஏதோ அரசியல் காரணம் இல்லாமல் இப்படி ஒரு வெளியீடு வராது என எல்லாருமே புரிந்துகொள்ள முடியும். குறிப்பிட்ட அந்தத் தொலைக்காட்சி, சமீபகாலங்களில் பாஜக சார்பாக குறிப்பாக, நரேந்திர மோடி சார்பாக இயங்கிவருவதை எல்லோருமே அறிவார்கள்.
செவ்வாய்க்கிழமை இரவு 8 முதல் 11.30 மணி வரை அந்தக் கருத்துக்கணிப்பு நடைபெற்றது. இதுவரை அந்தக் குறிப்பிட்ட தொலைக்காட்சி, எந்த ஒரு தனிநபருக்காகவும் கருத்துக்கணிப்பு நடத்தியதே இல்லை. ஆகவே, இது வேறு அரசியல் காரணங்களுக்காகச் செய்யப்படுகிற முயற்சி என்பது தெளிவாகிறது. குறிப்பிட்ட தொலைக்காட்சியும், கார்வி என்ற ஒரு நிறுவனமும் சேர்ந்து இந்த கருத்துக்கணிப்பைச் செய்துள்ளன. அதில் மு.க.ஸ்டாலின் முதல்வராக வருவதற்கு, 36% வாய்ப்பு இருப்பதாக அறிவிக்கப்பட்டது. அடுத்து, ரஜினிகாந்த் முதல்வராக வருவதற்கு 16% வாக்காளர்கள் ஆதரித்துள்ளதாகக் காட்டப்படுகிறது.
இவர்கள் இருவர் மட்டுமே முதன்மைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அதிமுக கட்சி உடைந்து போவதாகவும் கூறி விட்டார்கள். திமுகவுக்கு 130 தொகுதி என்றும், ரஜினிக்கு (கட்சியையே இன்னமும் தொடங்காதவருக்கு) 33 தொகுதியும் இவர்கள் போட்டுள்ளார்கள். அதனாலேயே, ரஜினிக்கு மேலும் வாக்கு எண்ணிக்கை கூடப் போகிறது என்றும் ஆரூடம் சொல்லிவிட்டார்கள்.
இன்னமும் மூன்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு நடக்க இருக்கின்ற தேர்தலில், ரஜினிக்கு அதிகமாகச் செல்வாக்கு கூடப்போகிறது என்றும், திமுக செல்வாக்கு இப்போது அறிவித்த நிலையிலிருந்து குறையப் போகிறது என்றும், அதனால் அவரது தொண்டர்கள் உற்சாகமாக இருக்கலாம் எனவும், அரசியல் கட்சிகள் அவரைக் கூட்டணிக்குச் சேர்ப்பதில் தயாராகிக் கொள்ளுங்கள் எனவும் கூறுதற்கான கருத்துக்கணிப்பு என்பதுபோல அது தோன்றுகிறது.
கருத்துக்கணிப்பா, விருப்பத்திணிப்பா?
இத்தகைய ஒரு வேடிக்கையான கருத்துக்கணிப்பை, ரஜினி தனது அரசியல் பிரவேசத்தை அறிவித்துப் பதினைந்து நாள்களிலேயே வெளியே கொண்டுவருகிறார்களே, இது மக்களுக்குப் புரியாதா எனக் கேட்கத் தோன்றுகிறது. தமிழ்நாட்டில் எந்த இடத்திலும், வாக்காளர்கள் மத்தியில் சலனமே இல்லாமல் இருக்கிறது. இது போன்ற கருத்துக்கணிப்புகள், 2011 சட்டமன்றத் தேர்தலில் திமுகவின் வெற்றியையும், 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் ஜெயலலிதா குறைவான அளவே தொகுதிகளை வெல்வார் எனவும், 2016 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் திமுக வெற்றி பெறும் என்றும் தவறாகக் கணித்த கருத்துக்கணிப்புகளை நாம் நிறைய பார்த்துவிட்டோம். அமெரிக்காவில்கூட அதிபர் தேர்தலில் எல்லா ஊடகங்களும் ஹிலரி கிளின்டன் வெற்றி பெறுவார் என வெளியிட்ட கருத்துக்கணிப்பு பொய்யானதைக் கண்டோம்.
ஆகவே, இதுபோன்ற கருத்துக்கணிப்புகள் மீது பொதுவாக மக்களுக்கு நம்பிக்கை வருவதில்லை. ஆனாலும் அதை நடத்துபவர்கள், இதைவிட்டால் வேறு என்ன வழி என்று தங்களது விருப்பங்களைப் பரப்ப இவ்வாறு கணிப்புகளை வெளியிடுகின்றனர்.
கணிப்பை நடத்தியவர்களின் பின்னணி
இந்தக் குறிப்பிட்ட ஊடகத்தின் ஆசிரியர் அனூப் பூரி யார் தெரியுமா? மக்களவைத் தேர்தலில் நரேந்திர மோடி வெற்றி பெற்ற உடனேயே, பிரதமர் பொறுப்பை ஏற்பதற்கு முன்னால், மோடியும் அனூப் பூரியும் சேர்ந்தே ஒரு தனியார் விமானத்தில் நாகபுரியிலுள்ள ஆர்.எஸ்.எஸ். தலைமையகத்துக்குச் சென்று, ஆர்.எஸ்.எஸ். தலைவர் மோகன் பாகவத்தைச் சந்தித்தார்கள். அந்த அளவுக்கு இந்த இதழ் ஆசிரியருடன் மோடி நெருக்கமானவர் என்பது கேரவன் ஏட்டில் வந்த செய்தி.
குறிப்பிட்ட கருத்துக்கணிப்பை செய்த நிறுவனமான கார்வி குரூப் பற்றி நாம் உற்றுப்பார்க்க வேண்டுயிருக்கிறது. மோடி அரசாங்கத்தால், தேசிய ஓய்வூதியம் சேவை என்ற என்.எஸ்.ஏ. பதிவுகளை வைத்திருக்கும் ஒப்பந்தம், இந்த கார்வி புள்ளிவிவர மேலாண்மை லிமிடெட் என்ற நிறுவனத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது, கார்வி நிதி சேவை என்ற நிறுவனம், இந்தியாவின் பெரும் கார்ப்பரேட்டுகளில் ஒரு குடும்பத்தில் சகோதரர்களின் ரிலையன்ஸ் நிறுவனங்களுக்குப் பணி செய்கிறது. 2006ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் ஆட்சியில் மத்தியப் புலனாய்வு நிறுவனமான சிபிஐ மூலம், ஐபிஓ ஊழல் என்று ஹைதராபாத்தில், குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தில் சோதனை நடத்தப்பட்டது. கார்வி நிறுவனம் இந்தியாவில் பங்குச் சந்தையில் பிரபலமான நிதி சம்பந்தப்பட்ட யூகங்களைச் செய்வதில் புகழ்பெற்றவர்கள். ஐபிஓ என்பது ஆரம்ப பொது நிதி வழங்கல் எனப்படும். அதாவது, அதுதான், பங்குச் சந்தையில் உறுப்பினர்களை இணைக்கும் நிறுவனம். ஒரே இரவில் பங்குகளின் விலைகள் எகிறிச் செல்வதைக் கண்டே, சிபிஐ சோதனை வந்தது. அவ்வாறு இருந்தும், கோடிக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் ஓய்வூதியம் அவர்களிடம் கணக்கு வைக்க மோடி அரசால் கொடுக்கப்பட்டது.
இதே நிறுவனம் ஆதார் எண் விவகாரத்தில், 2015ஆம் ஆண்டு செப்டம்பரில் யுஐடிஐஏ மூலம் தனிநபர் அந்தரங்க அடையாளங்கள் எடுக்கப்படுகையில், தவறு நடந்ததற்காக சிபிஐ சோதனைக்கு உள்ளாகியது. மகாராஷ்டிரா அரசு, விவசாயக் கடன் தள்ளுபடியில், ஆதார் எண்ணில் போலியாகச் சேர்க்கப்பட்ட பலரைக் கண்டறிந்து, தனது கடன் தள்ளுபடியையே தள்ளிப்போட்டது. மாணவர் அல்லாதவருக்கு உதவித் தொகை, இல்லாத பள்ளிகளுக்கு மானியம் எனப் போலி ஆதார் புள்ளிவிவரங்களைக் கண்டு டிரிப்யூன் ஆங்கில ஏடு அம்பலப்படுத்தியது. அப்போது புதிய எண்களைக் கொடுக்க இதே நிறுவனமான கார்வி புள்ளிவிவர மேலாண்மை நிறுவனத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அது அமெரிக்காவில் உள்ள பொது அட்லான்டிக் என்ற நிறுவனத்தின் பெரும்பங்குகளைக் கொண்டது வெளியே வந்தது.
இவ்வாறு நாட்டின் முக்கிய விஷயங்களில், ஏற்கெனவே கேள்விக்கு உள்ளான நிறுவனத்தின் கைகளில், அரசின் முக்கிய விவரங்களைக் கொடுப்பதிலிருந்து யார், யாருக்குச் சேவை செய்ய எத்தகைய தொடர்புகள் பயன்படுகின்றன என்பது வெள்ளிடை மலையாகத் தெரிகிறது. அத்தகைய கார்ப்பரேட்டுகளின் கருத்துக்கணிப்பு எப்படித் தயார் செய்யப்படும் எனபதும், எதற்குத் தயார் செய்யப்படும் என்பதும் எல்லோருக்கும் தெரிகின்ற காலம் இது. அதேபோல மியூச்சுவல் ஃபண்ட் நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்பவர்கள், அவர்களது கணக்குகள், விவகாரம். அத்தகைய நிறுவனங்களில் 33% நிறுவனங்களும் இந்த கார்ப்பரேட்டிடம் இருக்கிறது. ரொக்க நோட்டு மதிப்பழிப்பு நேரத்தில், ரூ.60,000 கோடி இவர்கள் மூலம் திருப்பிவிடப்பட்டது என்கிறார்கள். பல பெரும் கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு, ஜிஎஸ்டி ஆலோசகராகவும் இந்த நிறுவனம் பணியாற்றுகிறது.
சிபிஐ சோதனை நடந்த ஒரு நிறுவனத்துக்கு, 2015இல் செபி ஆறு மாதங்கள் தடை விதித்தது. இதன் நிறுவனர்களில் ஒருவரும் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். சிக்கிம் நீர்வழி மின்சார உற்பத்தியில், ஊழல் என்று இதே நிறுவனத்தின் மீது குற்றச்சாட்டு எழுந்தது.
பல குற்றச்சாட்டுகளிலிருந்து இந்த நிறுவனம் நீதிமன்றம் மூலம் வெளிவந்துவிட்டது என்றாலும், அப்படிப்பட்ட பெரிய நிறுவனத்துக்கு, நமது தமிழ்நாட்டு அரசியலில் இப்படிக் கணிப்பை வெளியிடும் தேவை என்ன என்பதே கேள்வி. அந்தக் குறிப்பிட்ட நிறுவனப் பொறுப்பில் உள்ளவர் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர் என்பதும், வைணவ சமூகம் என்பதும் இன்று ஆண்டாள் விவகாரம் அரசியலாக்கப்படும் நேரத்தில் நாம் கண்டுகொள்ளவில்லை என வைத்துக்கொள்வோம்.
இதேநேரத்தில், தமிழ்நாட்டு ஏடு ஒன்றிலும், கருத்துக்கணிப்பில், ஸ்டாலினுக்கு 37.72% எனவும், ரஜினிக்கு 17.3 % எனவும் கணிப்பு வெளியாகி இருப்பதிலிருந்து என்ன புரிகிறது? இவை ஒரே நேரத்தில் தற்செயலாக நிகழ்ந்தவை எனக் கொள்ளலாமா அல்லது ஏதோ புரிந்துவிட்டது என சிரித்துக்கொள்ளலாமா?
கட்டுரையாளர்: டி.எஸ்.எஸ்.மணி
தமிழின் முக்கியமான பத்திரிகையாளர்களில் ஒருவர். இந்திய அளவில் கவனிக்கத்தக்க பல முக்கியமான கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் தொடர்ச்சியாகக் கலந்துகொண்டு அரசியல் நிகழ்வுகளை விவாதித்து வருபவர்.

Monday, December 25, 2017

தேர்தலைத் தீர்மானிப்பது எது? பணமா, சின்னமா, அரசியலா?

சிறப்புக் கட்டுரை: தேர்தலைத் தீர்மானிப்பது எது? பணமா, சின்னமா, அரசியலா?

சிறப்புக் கட்டுரை: தேர்தலைத் தீர்மானிப்பது எது? பணமா, சின்னமா, அரசியலா?

டி.எஸ்.எஸ். மணி

தினகரனின் வெற்றி பல்வேறு செய்திகளைக் சொல்லிக்கொண்டு வருகிறது. ஆர்.கே.நகர் தேர்தல் முடிவுகள், டி.டி.வி.தினகரன்தான் இனி உண்மையான அதிமுக என்று நிரூபணமாக்கி இருக்கிறது. அதாவது வி.கே.சசிகலா அணிதான் உண்மையான அதிமுக என்ற கருத்தை, ஆர்.கே.நகர் வாக்காளர்கள், தமிழ்நாட்டு மக்கள் சார்பாகத் தேர்தல் ஆணையத்துக்குப் புரியும் மொழியில் கூறியுள்ளார்கள். அது மட்டுமல்ல, அங்கீகரிக்கப்பட்ட தேசியக் கட்சியான பாஜகவும், அங்கீகரிக்கப்பட்ட மாநிலக் கட்சியான திமுகவும் கட்டுத்தொகையை இழந்துள்ளன. தேர்தல் ஆணையத்தால் வெறும் சுயேச்சை வேட்பாளர் என்ற மரியாதையை மட்டுமே பெற்ற தினகரன் சாதாரணமாக 40,000 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றுள்ளார்.
இது எப்படி ‘பணம்’ மட்டுமே தேர்தலைத் தீர்மானிக்கும் என்ற கருத்தைக் கொடுக்கும்? இதில் என்ன அரசியல் செய்தியைப் படிக்கப் போகிறோம்?
தமிழ்நாட்டை ஆளும் ஒரு கட்சியை இடைத்தேர்தலில் தோற்கடிக்க முடியும் என்பதில் அரசியல் இல்லையா? அகில இந்திய அளவில் ஆளும் ஒரு கட்சி, ‘நோட்டோ’வை விடக் குறைவாக வாக்குகள் வாங்கி, கட்டுத் தொகையை இழந்துள்ளது அரசியல் இல்லையா? தமிழ்நாட்டில் மக்கள் மன்றத்திலும், சட்ட மன்றத்திலும் எதிர்க்கட்சியாக இருக்கும் திமுக தோற்பது மட்டுமின்றி, கட்டுத் தொகையையும் இழந்துள்ளது. இதுவும், அரசியலாகத் தெரியவில்லையா?
பணம் என்பது ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கட்சிகள் பக்கத்திலிருந்து விளையாடியது என்பது உண்மைதான். ஆனால், அது எப்போதும் தீர்மானிக்கும் பங்கை வகிக்குமா? உதாரணமாக திமுகவின் ஒரு வாக்காளர், பணம் பெற்றதற்காக மாற்றிப் போடுவாரா? அதிமுகவின் ஒரு உறுப்பினர் பணம் பெற்றதற்காக மாற்றிப் போடுவாரா? அப்படி வாய்ப்பே இல்லை.
பணம் தருவது புதுப் பழக்கமா?
ஒவ்வொரு கட்சியும் தங்களது கட்சியின் உறுதியான வாக்காளர்களுக்குப் பணம் கொடுக்கும் பழக்கத்தை வைத்திருக்கிறார்கள். அதற்கு அவர்களும் சரி, வாக்காளர்களும் சரி, ஒரு நேர்மையற்ற ‘விளக்கத்தை’
வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒருநாள் வேலைக்குச் செல்லாமல் வாக்களிக்கச் செல்வதால், தங்களது பணிக்கூலியை இழப்பதாகவும் அதை நிரப்பவே பணம் வாங்கிக்கொள்வதாகவும் ஒரு வித்தியாசமான விளக்கத்தைக் கூறி வருகிறார்கள். இது ஜனநாயகத் தேர்தல் முறையைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. ஆகவே, நாம் ஏற்க முடியாதுதான். ஆனால், எல்லோரும் அதை ஒரு பழக்கமாக ஆக்கிவிட்டார்கள்.
இந்தப் பழக்கம், நான் சிறு வயதில் 1960 காலத்தில் நேரில் பார்த்த நிகழ்ச்சியை நினைவுக்குக் கொண்டு வருகிறது. ‘காங்கிரஸ் கட்சிக்காரர்களால் எங்கள் தெருவில் உள்ள வாக்குச் சாவடியில், உள்ளாட்சித் தேர்தலில்கூட, அதாவது நகராட்சிக்கு நடந்த தேர்தலில், ஒரு வீட்டில் சாப்பாடு போட்டு, வாக்காளர்களை அனுப்புவதை, திருநெல்வேலியில் சந்திப்பு பகுதியில் ஸ்ரீபுரம் தெருவில் பார்த்தவன் நான். அது மட்டுமல்ல... காங்கிரஸ் கட்சி மாட்டு சின்னத்தில் ஓட்டுப் போடச் சொல்லி ஒரு ரூபாயும், இரண்டு ரூபாயும் கொடுத்ததைத்தான் கம்யூனிஸ்டுகள் பாடலாகப் பாடினார்கள். ‘ஒரு ரூபாய் நோட்டும் தாரேன், உப்புமா, காப்பி தாரேன். மாட்டுச் சின்னம் பார்த்து நீ ஓட்டைப் போடு’ என்ற பாடல் அது.
இத்தகைய செயலை அறுபது ஆண்டுகளாகப் பழக்கமாக்கி விட்டார்கள் என்பதால் நாம் நியாயப்படுத்த முடியாது. ஆனால், அத்தகைய பணம் மட்டுமே தேர்தலைத் தீர்மானிப்பதில்லை என்ற உண்மையைச் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
ஆர்.கே.நகர் இடைத்தேர்தலில் ஆளுகின்ற ஆட்சியாளர்கள் கையில் உள்ள கட்சி, அதாவது தேர்தல் ஆணையத்தால் அதிமுக என்ற அங்கீகாரத்தைப் பெற்ற ஒரு கட்சி, ஒவ்வொரு வாக்காளர்களுக்கும் ஆறாயிரம் ரூபாய் பணம் கொடுத்ததாக, அனைவரும் அடித்துச் சொல்கிறார்கள். அப்படியானால் அந்தப் பணம் வெற்றியை தீர்மானிக்கவில்லையே? அந்தப் பணம் எல்லா வாக்காளர்களுக்கும் போய்ச் சேரவில்லை என்பதால் பலருக்கும் ‘கோபம்’ என்ற செய்தி ஒன்று நமக்கு கிடைத்துள்ளது. அது வேறு விஷயம்.
தேர்தல் நாளுக்கு முந்தைய நாள் தினகரன் அணி, ஒரு இருபது ரூபாய் நோட்டைக் கொடுத்தோ அல்லது அந்த வீட்டில் இருக்கும் ஒரு இருபது ரூபாய் நோட்டின் சீரியல் எண்ணைக் குறித்துக் கொண்டு, தேர்தலுக்குப் பிறகு அந்த எண்ணைக் காட்டிப் பணம் வாங்கிக்கொள்ளுங்கள் என்று வாக்குறுதி கொடுத்தோ வேலை செய்ததால்தான் வாக்குகள் சேர்ந்தன என்று சொல்வார் உண்டு. அதற்கும் தினகரன் பதில் கூறினார். “நான் கடன் சொல்லி ஓட்டு வாங்கினேன் என்கிறீர்களா?” என்கிறார். அப்படியே இருந்தாலும் “கடன் சொல்லி வாக்கு வாங்கினேன் என்றால், என் மீது அந்த மக்களுக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது என்று நீங்களே சொல்வதாகத்தானே அர்த்தம்” என்று ஊடகவியலாளர்களைப் பார்த்துக் கேட்டார்.
அத்தகைய விவாதம் ஒருபுறம் இருக்கட்டும். நாம் மக்களது வாக்குகளில் உள்ள அரசியல் உணர்வுகளைக் காண வேண்டும்.
சின்னம் தீர்மானிக்குமா?
தேர்தலைப் பொறுத்தவரையில் சின்னம்தான் தீர்மானிக்கும் என்ற நிலை பழைய காலத்தில் இருந்தது உண்மையே. ஆனால், உயர் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்த இக்காலத்தில், ஒரு சின்னம் என்பது புதிதாக அறிமுகம் ஆனாலும், அது மக்களை விரைவில் போய்ச் சேர்ந்துவிடும். அதுவே தினகரன் விஷயத்திலும் நடந்துள்ளது. தொப்பி சின்னம் எப்படி உடனடியாகப் பிரபலம் ஆனதோ... அது போலவே, குக்கர் சின்னம் இருபத்து நாலு மணி நேரத்தில் மக்கள் மத்தியில் பிரபலமாக அறிமுகம் ஆகிவிட்டது. ஆகவே, வேட்பாளர் மூலம் சின்னம் அறிமுகமாகிவிடும். சின்னம் மூலம் வேட்பாளர் அறிமுகமாக வேண்டியது இல்லை. இதுவே புதிய வரலாறு. இதையும் இந்தத் தேர்தல் நிரூபித்துள்ளது.
எப்படி இந்த ஆண்டின் தொடக்கமே, ஜல்லிக்கட்டு எழுச்சி மூலம் பல புதிய வரலாறுகளை, படிப்பினைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளதோ... பழைய மதிப்பீடுகள் பலவற்றைக் காலாவதியாக்கியுள்ளதோ... அதுபோல இந்தத் தேர்தலும் பல மதிப்பீடுகளைப் புதிதாக நிரூபித்துள்ளது. மக்களுடைய ஒட்டுமொத்த அரசியல் உணர்வுகளை, உதாரணமாக தமிழ்நாட்டு நலன்களுக்கு எதிராக இருக்கும் நடுவன் அரசின் செயல்களை எதிர்க்கும் மனோபாவம் என்ற அரசியல் உணர்வை, இந்தத் தேர்தல் பதிவு செய்துள்ளது. மத்திய அரசின் செயல்பாடுகள், தினகரனையும் அவரது குடும்பத்தாரையும் குறிவைத்துத் தாக்கியதைத் தமிழக மக்கள் கவனித்துக்கொண்டிருப்பது மட்டுமின்றி, கடுமையாக எதிர்க்கவும் செய்கிறார்கள் என்பதே அந்த அரசியல் உணர்வு. அதுவே தினகரனுக்கும், வி.கே.எஸ். அணிக்கும் ஆதரவாக எழுந்துள்ளது. அதற்கு, ‘ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்’ என்பதே ஆர்.கே.நகர் தேர்தல் முடிவு.
ஊடகங்களின் தப்புக் கணக்கு
ஊடகங்கள் வழக்கம் போலவே, தவறாக வெற்றி பற்றி கணித்தார்கள். சிலர் கணக்குப் போட்டு தாங்கள் ஆய்வு செய்ததாகக் கூறி, வழக்கம் போலவே, தங்களது சொந்த விருப்பத்துக்கு ஒரு கணிப்பு வடிவம் கொடுத்தனர். அதுவும் இப்போது பொய்யானது. சிலர் திமுக வாக்குகளை தினகரனுக்குப் போடச் சொல்லி ஒரு தந்திரத்தை திமுக தலைமை செய்துள்ளதா எனக் கேள்விகளையும் எழுப்பினர். அது திமுக தலைமையை இழிவுபடுத்தும் கூற்று.
திமுக தலைமை, வேட்பாளர் தேர்வில் சிறிது கவனமாக இருந்திருக்கலாம் என அவர்கள் கூறியிருந்தால் அதில் நியாயம் இருக்கிறது. ஏன் என்றால், சென்ற முறை ஜெயலலிதா நிற்கும்போது, திமுக வேட்பாளராக இருந்த சிம்லா முத்துச் சோழன் 39,000 வாக்குகள் வித்தியாசத்திலேயே தோற்றார். அவரே நிறுத்தப்பட்ட்டிருந்தால், திமுக நிலைமை இப்போது போல ஆகியிருக்க முடியாது. அது அவர்கள் கட்சிக்குள் விவாதிக்க வேண்டிய விஷயம்.
குறிப்பிட்ட வேட்பாளரின் ஆதரவாக இருக்கும் அவர்களது சமூக வாக்குகள் இப்போது கணிசமாக தினகரனுக்கு விழுந்துள்ளது என்ற பேச்சு எழுந்திருக்காது. அதேபோல, நடிகர் விஷால் நிற்க முனையும்போது, மொழியைக் காரணமாக்கி மதுசூதனின் வாக்குகளை அவர் பறிப்பார் என்று ஆளும்கட்சி பயந்ததாகச் சொல்லப்பட்டது. அதுவும் இப்போது பொய்யானது. நமது தமிழ்நாட்டு மக்கள் வேட்பாளரைப் பார்ப்பார்களே தவிர, மொழிப் பின்னணியைப் பார்த்து வாக்குகளைப் போடுவது இல்லை. அதுவும் இங்கே நிரூபணமாகியுள்ளது.
இவ்வாறாக அரசியல், சமூகம், வேட்பாளர், நம்பிக்கை எனப் பல வகைக் காரணங்கள் இந்த வெற்றிக்குப் பின்னே இருக்கின்றன என்பதைப் பார்த்துத்தான் ஆக வேண்டும். நமது முன் முடிவுகளைப் புறம் தள்ளிவிட்டுத் திறந்த மனத்தோடு சிந்தித்தால், ஒவ்வொரு தேர்தல் முடிவிலிருந்தும் நாம் பாடம் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
கட்டுரையாளர் குறிப்பு
டி.எஸ்.எஸ்.மணி
தமிழின் முக்கியமான பத்திரிகையாளர்களில் ஒருவர். இந்திய அளவில் கவனிக்கத்தக்க பல முக்கியமான கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் தொடர்ச்சியாகக் கலந்துகொண்டு அரசியல் நிகழ்வுகளை விவாதித்து வருபவர்.
தொடர்புக்கு: manitss.mani@gmail.com

Tuesday, November 14, 2017

E.P.S and O.P.S. -Are they fighting?

சிறப்புக் கட்டுரை: ஈ.பி.எஸ்ஸைக் கவிழ்க்கப் பார்க்கிறாரா ஓ.பி.எஸ்?

சிறப்புக் கட்டுரை: ஈ.பி.எஸ்ஸைக்  கவிழ்க்கப் பார்க்கிறாரா ஓ.பி.எஸ்?
தினகரனை எதிர்த்துதான் எடப்பாடி பழனிசாமியும் (ஈ.பி.எஸ்) ஓ.பன்னீர்செல்வமும் (ஓ.பி.எஸ்) சேர்ந்தார்கள் என்று நினைத்தால், இரண்டு அணிகளும் சேர்ந்த பின்னாலும், இவர்கள் தனித்தனியாக இயங்கிவருவதைப் பார்க்கிறோம். ஓ.பி.எஸ்ஸுக்கு உரிய பதவி கிடைக்கவில்லை என்ற பொருள்பட அவரது அணியைச் சேந்த அமைச்சர் மாஃபா. பாண்டியராஜன் கூறினார். இப்போது இரண்டு பேரும் சேர்ந்தே உள்ளோம் என்று காட்ட, ஈ.பி.எஸ். தலைமையிலான அரசு எவ்வளவோ முயன்றாலும், ஓ.பி.எஸ். அணியினர் வேறு யாருக்கோ விசுவாசம் செலுத்த இடையூறு செய்கிறார்கள் என்று தெரிகிறது.
எம்.ஜி.ஆர். நூற்றாண்டையொட்டி சமீபத்தில் நடந்த இரண்டு விழாக்களிலும் அது பளிச்சென்று தெரிந்தது. தேனியில் நடந்த விழாவில் ஓ.பி.எஸ். பேசி முடித்ததும் ஈ.பி.எஸ். பேச எழுந்திருக்கும்போது, வந்திருந்த கூட்டத்தில் பலர் எழுந்து சென்றுவிட்டனர். தேனி மாவட்டம், ஓ.பி.எஸ்ஸின் சொந்த மாவட்டமாக இருப்பதால், அவரது அரசியல் வாழ்க்கை அங்கு மையம் கொண்டிருப்பதால், அத்தகைய செயலை அவரால் நிகழ்த்திக்காட்ட முடியும்.
ஓ.பி.எஸ். பதிலடி
இது திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது என்பது ஈ.பி.எஸ். அணியினருக்குத் தெரிந்துவிட்டது. ஓ.பி.எஸ்ஸை நிதியமைச்சராக ஆக்கிய பின்னும் பழைய நிதியமைச்சர் ஜெயக்குமாரே ஜி.எஸ்.டி. ஆலோசனைக்காக டெல்லி போவதும், எந்த எந்தப் பொருளுக்கு வரி குறைப்பு வாங்கியுள்ளேன் எனப் பட்டியலைப் படிப்பதும் நடந்துவருகிறது. அவர் ஈ.பி.எஸ். அணிக்காரர். அப்படியானால், பதிலுக்கு ஓ.பி.எஸ்ஸும் செய்வாரில்லையா?
அடுத்து 12-11-2017 அன்று, திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் பாளையங்கோட்டையில், அதே விழா நடத்தப்பட்டது. அங்கு குறிப்பாக, ஓ.பி.எஸ்ஸுக்கு வேண்டியவரும், ஓ.பி.எஸ்ஸின் பங்கு இருப்பதாகப் பலராலும் நம்பப்படுபவரும், தாது மணல் புகழ் என அறியப்பட்டவருமான ஒருவர், பல வாகனங்களையும் ஆட்களையும் அனுப்பினார் என்கிறது ஒரு செய்தி. அப்படி வரவழைக்கப்பட்டவர்கள், “வருங்கால முதல்வர் ஓ.பி.எஸ். வாழ்க” என்று இன்றைய முதல்வர் ஈ.பி.எஸ். முன்னிலையிலேயே முழக்கமிட்டதாகக் கூறுகிறார்கள். அது தவிர தேனியில் செய்யப்பட்டது போலவே, பாளையிலும், ஓ.பி.எஸ். பேசி அமர்ந்ததும், வந்திருந்த அந்த கூட்டம், முதல்வர் ஈ.பி.எஸ். பேச எழும்போது, கூட்டத்தை விட்டு வெளியேறி விட்டார்களாம். இதுவும் திட்டமிட்ட செயல் என்கிறது ஈ.பி.எஸ் குரூப்.
எம்.ஜி.ஆர். திமுகவில் இருக்கும்போது, மதுரையில் முத்துப்பிள்ளையை (மதுரை முத்து) வைத்து கலைஞர் திமுக மாநாட்டை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். மதுரை முத்து, கலைஞரின் மகனான மு.க.முத்துவை, மாநாட்டைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு நடத்தப்பட்ட கழகப் பேரணியைத் தொடங்கிவைக்க ஏற்பாடு செய்தார். முத்து ஒரு வெள்ளைக் குதிரையில், கழகக் கொடி ஏந்தி பேரணிக்கு முன்னே வந்தார். அந்தக் காலகட்டத்தில் முத்து தன் படங்களில், எம்.ஜி.ஆர். போலவே நடித்திருப்பார். சொந்தக் குரலில் பாடுவார். அவரை எம்.ஜி.ஆருக்குப் போட்டியாகக் கருணாநிதி முன்னிறுத்துவதாகக் கருதப்பட்டது.
பேரணியில் எம்.ஜி.ஆர். பேசி முடித்ததும், மேடையை விட்டுக் கீழே இறங்கினார். உடனே கூட்டத்தில் பெரும்பான்மையினரும் பந்தலை விட்டு வெளியேறிவிட்டார்கள். அப்போது இயக்குநர் ஸ்ரீதரால் நடத்தப்பட்டுவந்த ‘சித்ராலயா’ என்ற வார ஏடு, இது பற்றி கட்டம் போட்ட செய்தி ஒன்றை வெளியிட்டிருந்தது. அந்தச் செய்தியில், ‘மக்கள் யார் பக்கம்?’ என்று தலைப்பிட்டு, ‘மதுரை திமுக மாநாட்டில், எம்.ஜி.ஆர். பேசி முடித்து மேடையை விட்டுக் கீழே இறங்கி வெளியே சென்றதும் பெரும் கூட்டமும் வெளியேறியது’ எனப் போட்டிருந்தார்கள். அதை அப்படியே ஓ.பி.எஸ். பின்பற்றுகிறாரோ?
தாது மணல் விவகாரமும் அரசியலும்
தாது மணல் அள்ளும் விஷயத்தில், திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி மாவட்டங்களின் கடற்கரைகளில், ஜெயலலிதா ஆட்சியில் அதிகாரிகள் மூலம் நேரடியாக ஆய்வுகளையும், சோதனைகளையும் மேற்கொண்டார். தாது மணல் கொள்ளை என்பதாகச் சிக்கிக்கொண்ட தனியார் பிரமுகரைப் பகைத்துக்கொண்டார். ஜெயலலிதா இருந்தவரை ககன்சிங் பேடியை வைத்து ஆய்வுசெய்து, ‘அணுசக்தி மணல் எடுக்கத் தடை’ விதித்தார்.
ஆனால், இன்று தாது மணலில் கார்னட் கனிம வளம் தோண்ட அரசு கொடுத்த அனுமதி, தவறாக எங்கோ கொண்டு போய் நிறுத்திவிட்டது என்கிறார்கள்.
அதிகமாக அள்ளியதாக முதலில் குற்றம் கூறப்பட்டது. பிறகு அதிலேயே இலுமனய்ட் கனிம வளம் கிடைத்தது தெரிந்தது. இப்போது சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் அந்த வழக்கின் விசாரணை நடக்கிறது. இப்போது அதில் அடர்த்தியாக மோனோசைட் கனிமம் கிடைக்கிறது என்றும் அது உலக ஆயுத வணிகர்களுக்கு மிகவும் தேவை என்பதும் வெளிவந்துள்ளன. அப்படிப் பலப் பல கோடிகளுக்கு எடுக்கப்பட்டது என்பதாகவும் கூறுகிறார்கள். அமெரிக்காவில் உள்ள பெரிய பன்னாட்டு மூலதனக்காரர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள் என்றும் பேச்சு. இது எங்கே கொண்டுவிடும்?
சமீபத்தில், இந்த வழக்கில் அணுசக்தித் துறை, அணுசக்தி ஒழுங்குபடுத்தல் வாரியம் போன்ற அதிக அதிகாரம் படைத்த, இந்தியாவின் ‘பாதுகாப்பையும் இறையாண்மையையும்’ காப்பாற்றிவரும் துறைகளும் பங்குகொள்ளத் தொடங்கிவிட்டனர் என்கிறது செய்தி. கேள்வி கேட்கும் நிலையில் இந்திய அணுசக்தித் துறையும், மாட்டிக்கொண்ட நிலையில் அரசியல்வாதிகளும், அந்நிய சக்திகளும் நிற்கின்ற ஓர் இக்கட்டான நிலை எழுந்துள்ளது. அதில் தமிழ்நாட்டின் ஆளும்கட்சி விவகாரமும் சிக்கிக்கொண்டிருப்பது தெரிகிறது.
இந்த ஆண்டு தொடக்கத்தில் நடந்த ஜல்லிக்கட்டு எழுச்சியில், அன்றைய முதல்வர் கரத்தைப் பலப்படுத்த, மெரினா எழுச்சிக்கு ஆறு நாளும் உணவுப் பொட்டலங்கள் அளித்த கரங்கள் எவை? தூத்துக்குடியில் அதே நேரம் நடந்த எழுச்சிக்கு ஆரம்ப நிதி எங்கிருந்து வந்தது? இப்போது பாளை கூட்டத்துக்கு வாகனம் அனுப்பிய ‘தர்மக்கரம்’தான் இதையெல்லாம் செய்தது என்பது வெளிச்சத்துக்கு வந்துவிட்டது.
ஒருமாதிரி இந்த உலக அரசியல் புரிகிறதா..?E.P.S.